Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Przewlekły nieżyt jamy nosowo-gardłowej

Objawowo dobre wyniki w ostrych nieżytach uzyskujemy zakrapianiem do nosa (choremu w pozycji leżące[...]

Szerokość geograficzna i wysokość decydują o skłonności do zapadania na raka skóry

Tak jak należałoby się spodziewać, 90 procent nowotworów skóry występuje na tych częściach ciała, k[...]

FIZJOLOGICZNE PRZEMIANY A SEKSUALNOŚĆ CZŁOWIEKA

Fizjologiczne przemiany są podstawą seksualności człowieka, lecz seksualność ta jest wymiarem i wyr[...]

Przyczyny powstania wapniowego kamienia

Wapń jest w zasadzie głównym wrogiem ludzi chorujących na kamicę ner-kową. Znakomita większość kami[...]

Początkowy rozwój jaja i błon płodowych

Bezpośrednich obserwacji zjawisk związanych z zapłodnieniem jajka oraz początkowego jego rozwoju, t[...]

Zmiany kiłowe drugiego okresu występują u kobiet albo w postaci typowych grudek sączących lub kłyk- cin płaskich, umiejscowionych na wargach sromowych, na międzykro- czu, w odbycie, w fałdach pośladkowych i po wewnętrznej stronie ud oraz w postaci różnorodnych osutek na powłokach skórnych (najczęściej plamistych lub grudkowatych). Na błonach śluzowych w okresie drugorzędowym występują grudki nadżerkowe (papułae erosime mucosae oris) lub rozpadające się klykciny (najczęściej condylomata ad tonsillas.).

Zmiany trzeciego okresu (kilaki) w ustroju kobiecym nic mają żadnych cech wyróżniających je od takich zmian u mężczyzny. Trafiają się niekiedy na częściach płciowych zewnętrznych i wewnętrznych. Zmiany tego rodzaju w obrębie części płciowych wewnętrznych mogą dawać typowe objawy ginekologiczne. Na szczególną wzmiankę zasługują krwawienia maciczne o podłożu kiłowym, których przyczyną są najprawdopodobniej zmiany kiłowe w ścianie naczyń krwionośnych. Krwawienia maciczne w przebiegu kiły odznaczają się dużą uporczywością.

Duże znaczenie praktyczne ma sprawa tzw. kiły wrodzonej, przenoszącej się z rodziców na dziecko. W dawniejszych czasach przyjmowano, że istnieją dwie drogi zarażenia płodu krętkami bladymi, a to albo przez plemniki albo przez łożysko. Zwłaszcza teoria o udzielaniu się kiły przez plemniki miała do ostatnich czasów dużo zwolenników.

Spostrzeżenia z lat ostatnich doprowadziły jednak do zmiany zapatrywań na sposób powstawania kiły wrodzonej (syphilis congenita). Wbrew dawniejszym sądom należy przyjąć za pewne, że nie jest możliwe zarażenie się zdrowej matki od dziecka jej poczętego przez kilowego mężczyznę, w którego plemnikach znalazły się zarazki kity, zdolne po zespoleniu się jednego z nich z jajem powodować zarażenie rozwijającego się zarodka i przeniesienie się później tego zakażenia na matkę. Krętki blade mogą wprawdzie znajdować się w nasieniu, zwłaszcza jeśli mężczyzna cierpi na kiłę jądra, trudno jednak przypuścić, aby przenikały do plemników, gdyż krętek blady jest trzy razy dłuższy niż główka plemnika. Co więcej, należy przyjąć prawie za pewne, że plemnik (a także jajko) zmieniony pod wpływem działania krętka nie byłby zdolny do zapłodnienia (Alalinowski).

Leave a Reply