Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Wpływ przysadki na różnicowanie narządów płciowych

Jost (1954) badał również wpływ przysadki na różnicowanie płciowe. Stwierdził on, że u zdekapitowan[...]

POZATRZUSTKOWE WYDZIELANIE GLUKAGONU

Wykazanie głukagonu we krwi u psów po całkowitej pankreatektomii doprowadziło do wykrycia także poz[...]

Puchlina brzuszna (ascites)

Trudności rozpoznawcze nastręcza głównie duża puchlina brzuszna. W większości przypadków ustrzeżemy[...]

Leczenie mężczyzn z oligospermią

Efekt działania preparatu HMG podobny do działania HCG odnotowali Smith i wsp. [58] w zakresie libi[...]

PRZEROST I ZANIK KOBIECYCH NARZĄDÓW RODNYCH

Już w rozdziale wstępnym wzmiankowano, że narządy płciowe kobiety mają w rozmaitych okresach jej ży[...]

Zmiany kiłowe drugiego okresu występują u kobiet albo w postaci typowych grudek sączących lub kłyk- cin płaskich, umiejscowionych na wargach sromowych, na międzykro- czu, w odbycie, w fałdach pośladkowych i po wewnętrznej stronie ud oraz w postaci różnorodnych osutek na powłokach skórnych (najczęściej plamistych lub grudkowatych). Na błonach śluzowych w okresie drugorzędowym występują grudki nadżerkowe (papułae erosime mucosae oris) lub rozpadające się klykciny (najczęściej condylomata ad tonsillas.).

Zmiany trzeciego okresu (kilaki) w ustroju kobiecym nic mają żadnych cech wyróżniających je od takich zmian u mężczyzny. Trafiają się niekiedy na częściach płciowych zewnętrznych i wewnętrznych. Zmiany tego rodzaju w obrębie części płciowych wewnętrznych mogą dawać typowe objawy ginekologiczne. Na szczególną wzmiankę zasługują krwawienia maciczne o podłożu kiłowym, których przyczyną są najprawdopodobniej zmiany kiłowe w ścianie naczyń krwionośnych. Krwawienia maciczne w przebiegu kiły odznaczają się dużą uporczywością.

Duże znaczenie praktyczne ma sprawa tzw. kiły wrodzonej, przenoszącej się z rodziców na dziecko. W dawniejszych czasach przyjmowano, że istnieją dwie drogi zarażenia płodu krętkami bladymi, a to albo przez plemniki albo przez łożysko. Zwłaszcza teoria o udzielaniu się kiły przez plemniki miała do ostatnich czasów dużo zwolenników.

Spostrzeżenia z lat ostatnich doprowadziły jednak do zmiany zapatrywań na sposób powstawania kiły wrodzonej (syphilis congenita). Wbrew dawniejszym sądom należy przyjąć za pewne, że nie jest możliwe zarażenie się zdrowej matki od dziecka jej poczętego przez kilowego mężczyznę, w którego plemnikach znalazły się zarazki kity, zdolne po zespoleniu się jednego z nich z jajem powodować zarażenie rozwijającego się zarodka i przeniesienie się później tego zakażenia na matkę. Krętki blade mogą wprawdzie znajdować się w nasieniu, zwłaszcza jeśli mężczyzna cierpi na kiłę jądra, trudno jednak przypuścić, aby przenikały do plemników, gdyż krętek blady jest trzy razy dłuższy niż główka plemnika. Co więcej, należy przyjąć prawie za pewne, że plemnik (a także jajko) zmieniony pod wpływem działania krętka nie byłby zdolny do zapłodnienia (Alalinowski).

Leave a Reply