Faza podniecenia powstaje w następstwie stymulacji psychogennej lub pod wpływem bodźców somatogennych. Jeśli stymulacja jest adekwatna do indywidualnego zapotrzebowania osobnika, intensywność reakcji seksualnej jest bardzo duża i podniecenie narasta szybko. Jeśli zaś sposób stymulacji budzi zastrzeżenia pod względem psychicznym lub fizycznym albo też jest ona przerwana, wówczas faza podniecenia może być nadmiernie przeciągana lub nawet przerwana. Faza podniecenia trwa zresztą i tak najdłużej w całym cyklu reakcji seksualnych. W fazie tej następuję pobudzenie układu przywspółczulnego doprowadzającego do powstania stanu „gotowości” w narządach płciowych. U mężczyzny pojawia się erekcja pod wpływem wzrostu ciśnienia krwi w tętnicy członka z równoczesnym zmniejszeniem odpływu żylnego powoduje to szybkie obrzmienie trzech ciał jamistych. Przy zachowanym podnieceniu seksualnym młodzi ludzie mogą mieć erekcję trwającą przez długi czas (godzinę i dłużej). W miarę wzrostu wieku czas trwania erekcji maleje. Oprócz erekcji dochodzi do wydzielania niewielkiej ilości śluzu z cewki moczowej. U kobiety dochodzi do wypełnienia się ciał jamistych łechtaczki powodując jej erekcję. Pojawia się też śluz w pochwie oraz przy wejściu do pochwy.

Leave a Reply