Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Postawy zasadnicze i instrumentalne

Wyróżnienie przez A. Podgóreckiego (za Petrażyckim, 1969) postaw zasadniczych (pryncypialności) i p[...]

Zachowanie kopulacyjne ssaków

Z największą różnorodnością zachowań kopulacyjnych spotykamy się u ssaków. U wszystkich gatunków mo[...]

Faza porodu

Ponieważ w pewnej fazie porodu główka płodu przesuwa się przez szczelinę płciową, może dojść wówcza[...]

Rehabilitacja Kraków - klucz do sukcesu

Rehabilitacja w Krakowie to klucz do sukcesu. Nasza szansa na zdrowie najczęściej zaczyna się od do[...]

LEKI PRZECIWZAPALNE (NIESTEROIDOWE)

Kwas salicylowy i jego pochodne. Do najczęstszych objawów działania niepożądanego należą zaburzenia[...]

Do przerostu migdałka gardłowego usposabiają wszystkie częste stany zapalne w nosie i w jamie nosowo-gardłowej, dalej choroby zakaźne wieku dziecięcego i skrofuloza. Pewną rolę zdaje się odgrywać skłonność rodzinna, gdyż stwierdzamy nieraz przerost u wszystkich dzieci jednej rodziny, a w wywiadach mamy dane, że i rodzice lub jedno z nich poddane było operacji migdałka gardłowego w wieku dziecięcym.

Znacznemu przerostowi migdałka gardłowego (tzw. trzeciego) towarzyszą następujące objawy: utrudnione oddychanie nosem nieraz w znacznym stopniu, uporczywe nieżyty nosa, chrapanie w czasie snu, sen bardzo niespokojny, częste tzw. zaziębienia, niedosłuch, częste anginy, nawrotowe zapalenie ucha środkowego, częste zapalenia zatok przynosowych, skłonność do dusznicy oskrzelowej oraz mowa nosowa (tzw. nosowanie zamknięte).

Z uwagi na ustawiczne oddychanie ustami chory ma charakterystyczny wygląd — usta stale nieco otwarte, fałdy nosowo-wargowe wygładzone. Dalszym następstwem stale otwartych ust jest zniekształcenie zgryzu oraz podniebienia twardego. Dzieci z przerostem migdałka gardłowego cierpią na brak łaknienia, męczą się łatwo, skarżą się na bóle głowy. Uczą się zwykle źle, nie mogą skupić uwagi, często są bardzo płaczliwe.

Leczenie jest wyłącznie operacyjne, niezależnie od wieku dziecka. Nie należy zwlekać z wykonaniem adenotomii również u niemowląt, które często chorują na zapalenie ucha środkowego.

Leave a Reply