Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Ochraniacze zakładane do wnętrza macicy

Grupa przyrządów, w której skład wchodzą ochraniacze zakładane do wnętrza macicy i do kanału szyjki[...]

Puchlina brzuszna (ascites)

Trudności rozpoznawcze nastręcza głównie duża puchlina brzuszna. W większości przypadków ustrzeżemy[...]

Erekcje łęchtaczki

Pierwsza erekcja łechtaczki - mierzona przyrostami temperatury - wystąpiła u osób badanych w 91,6 m[...]

Więź międzyosobnicza część 2

Tworzenie się więzi motywowanej inaczej ukierunkowaną agresją występuje u niektórych ptaków i ryb.[...]

Siateczka śródplazmatyczna

Siateczka śródplazmatyczna (endoplazmatyczna) dzieli się na gładką - 1 szorstką. Gładka stanowi sys[...]

Wynik działania glikokortykosteroidów zależy od czasu wchłaniania, okresu półtrwania, stopnia wiązania z białkami krwi, zdolności wiązania z receptorami tkankowymi, szybkości przemian w organizmie i intensywności wydalania. Czas wchłaniania jest zależny od budowy chemicznej i fizycznej postaci leku oraz od sposobu wprowadzenia do organizmu. Najszybciej ujawnia się działanie steroidów wstrzykniętych dożylnie. Pierwsze korzystne efekty, np. we wstrząsie anafilaktycznym, występują w ciągu kilku do kilkudziesięciu sekund po szybkim wstrzyknięciu leku. Ogólnoustrojowe wpływy metaboliczne i adaptacyjne zaznaczają się w ciągu 1-3 h i trwają 4-8 h. Do wstrzyknięć dożylnych stosuje się łatwo rozpuszczalne sole, jak hemibursztyniany, fosforany, pochodne kwasu tetrahydroftalowego.

Steroidy z zachowaną wolną, nie zestryfikowaną grupą hydroksylową, rozpuszczone w 50% etanolu, mogą być stosowane tylko w kroplowych wlewach dożylnych i rozpuszczone w 500 ml, 5-10% roztworach glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, W ciągu 12 h zasadnicza część metabolitów tych związków zostaje wydalona z moczem. Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne jest konieczne w sytuacjach zagrożenia życia. Jeśli nie obowiązują pilne wskazania, leki do wstrzyknięcia dożylnego mogą być wprowadzone domięśniowo i mają wówczas umiarkowanie wydłużony czas działania w porównaniu ze wstrzyknięciem dożylnym. Do wstrzyknięć domięśniowych przeznaczone są także octany, dioctany i acetonidy, których nie wolno wstrzykiwać dożylnie. Jako zawiesiny mikro- i makro- krystaliczne wchłaniają się one znacznie wolniej niż związki łatwo rozpuszczalne i dlatego wywierają przedłużone działanie ogólne. Octany są także wstrzykiwane w celu uzyskania miejscowego wpływu przeciwzapalnego.

Leave a Reply