Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Fizjologia zapłodnienia część 2

Pewne znaczenie dla zachowania sprawności seksualnej ma także regularny „trening” aparatu psychosek[...]

Przywrócenie prawidłowego położenia narządów rodnych

W przypadkach gdy odprowadzenie macicy jest niemożliwe lub też nie da się założyć krążka, jeżeli pr[...]

Zachowanie kopulacyjne ssaków

Z największą różnorodnością zachowań kopulacyjnych spotykamy się u ssaków. U wszystkich gatunków mo[...]

Bóle

Objawem, który najczęściej sprowadza kobietę do lekarza, są bóle. Towarzyszą one najrozmaitszym sch[...]

Postacie gruźlicy - kontynuacja

Trzecia postać gruźlicy jajowodów polega na zajęciu przez to schorzenie otrzewnej trąbki (perisalpi[...]

Wynik działania glikokortykosteroidów zależy od czasu wchłaniania, okresu półtrwania, stopnia wiązania z białkami krwi, zdolności wiązania z receptorami tkankowymi, szybkości przemian w organizmie i intensywności wydalania. Czas wchłaniania jest zależny od budowy chemicznej i fizycznej postaci leku oraz od sposobu wprowadzenia do organizmu. Najszybciej ujawnia się działanie steroidów wstrzykniętych dożylnie. Pierwsze korzystne efekty, np. we wstrząsie anafilaktycznym, występują w ciągu kilku do kilkudziesięciu sekund po szybkim wstrzyknięciu leku. Ogólnoustrojowe wpływy metaboliczne i adaptacyjne zaznaczają się w ciągu 1-3 h i trwają 4-8 h. Do wstrzyknięć dożylnych stosuje się łatwo rozpuszczalne sole, jak hemibursztyniany, fosforany, pochodne kwasu tetrahydroftalowego.

Steroidy z zachowaną wolną, nie zestryfikowaną grupą hydroksylową, rozpuszczone w 50% etanolu, mogą być stosowane tylko w kroplowych wlewach dożylnych i rozpuszczone w 500 ml, 5-10% roztworach glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, W ciągu 12 h zasadnicza część metabolitów tych związków zostaje wydalona z moczem. Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne jest konieczne w sytuacjach zagrożenia życia. Jeśli nie obowiązują pilne wskazania, leki do wstrzyknięcia dożylnego mogą być wprowadzone domięśniowo i mają wówczas umiarkowanie wydłużony czas działania w porównaniu ze wstrzyknięciem dożylnym. Do wstrzyknięć domięśniowych przeznaczone są także octany, dioctany i acetonidy, których nie wolno wstrzykiwać dożylnie. Jako zawiesiny mikro- i makro- krystaliczne wchłaniają się one znacznie wolniej niż związki łatwo rozpuszczalne i dlatego wywierają przedłużone działanie ogólne. Octany są także wstrzykiwane w celu uzyskania miejscowego wpływu przeciwzapalnego.

Leave a Reply