Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Kary za prostytucje

Kwestia karalności (czy bezkarności) prostytucji jest regulowana według różnych systemów. System pr[...]

Polipy śluzowe szyjki

Polipy śluzowe szyjki, które powodują również nieregularne krwawienia, wymagają usunięcia ich i pod[...]

Po urodzeniu się tułowia

Po urodzeniu się tułowia i zstąpienia główki do dolnego odcinka, trzon macicy kurczy się, zaciskają[...]

Odczuj przyjemność tego, co sobie wyobrażasz

Ćwicz tak w wyobraźni 5 - 10 minut. - Teraz znów powtórz ćwiczenia ruchowe - ruszaj ramionami, stop[...]

Badania nad zjawiskiem pedofilii - ciąg dalszy

Jak widać, różne próby wyprowadzenia ogólnych ocen w kwestii istoty i genezy pedofilii rozbijają si[...]

Właściwymi efektorami w obwodowych komórkach docelowych są sterydowe hormony płciowe. Podczas gdy hormony peptydowe nie muszą dla wykonania swoich czynności wnikać do komórki, a wystarcza im jedynie wiązanie ze swoistymi receptorami błony komórkowej, hormony sterydowe wnikają do komórki. Nie ustalono dotychczas, czy przejście to jest jedynie biernym transportem wynikającym z różnicy stanu skupienia czy też chodzi tu o transport aktywny.

Po przeniknięciu do komórek w narządzie docelowym hormony sterydowe wchodzą w interakcję ze swoistymi białkowymi receptorami cyto- plazmy. W większości przypadków hormon wydzielany przez gruczoł płciowy i transportowany do komórki oddziaływuje na te receptory bezpośrednio. W przypadku testosteronu charakterystyczne jest, że w niektórych komórkach docelowych najpierw następuje konwersja testosteronu na dwuhydrotestosteron, będący dla tych komórek właściwym hormonem. Hormon wiąże się z receptorem cytosolowym w trakcie tworzenia układu hormon-receptor. Ten układ receptorowy ulega aktywizacji forma aktywna jest stabilizowana dzięki związaniu ze sterydem. W komórkach docelowych aktywizuje się pewna liczba receptorów, wiązanych przez hormony sterydowe. Liczba receptorów może wynosić kilka tysięcy, a nawet sięgać aż 100 000 dla komórki. Liczba układów receptorowych w komórce, ich zdolność wiążąca, powinowactwo chemiczne białka i sterydu oraz szybkość dysocjacji układu — to czynniki decydujące o wielkości reakcji biologicznej na impuls hormonalny.

Leave a Reply