Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Udar cieplny

Zdarza się nie tylko sportowcom, których organizm wytwarza duże ilości ciepła podczas intensywnych [...]

MIĘŚNIAKI MAGICY

Mięśniaki macicy są nowotworami łagodnymi, rozwijającymi się z mięśni gładkich trzonu macicy, w rza[...]

Siła wydalająca nie zależy od ułożenia rodzącej

Wiemy, że siła wydalająca nie zależy od ułożenia rodzącej i działa zawsze w kierunku osi kanału rod[...]

Zachowanie kopulacyjne ssaków

Z największą różnorodnością zachowań kopulacyjnych spotykamy się u ssaków. U wszystkich gatunków mo[...]

Charakterystyka raka w obrębie szyjki macicy

W uwzględnieniu wybitnej skłonności nabłonka do przeobrażania się z typowego, właściwego szyjce mac[...]

Właściwymi efektorami w obwodowych komórkach docelowych są sterydowe hormony płciowe. Podczas gdy hormony peptydowe nie muszą dla wykonania swoich czynności wnikać do komórki, a wystarcza im jedynie wiązanie ze swoistymi receptorami błony komórkowej, hormony sterydowe wnikają do komórki. Nie ustalono dotychczas, czy przejście to jest jedynie biernym transportem wynikającym z różnicy stanu skupienia czy też chodzi tu o transport aktywny.

Po przeniknięciu do komórek w narządzie docelowym hormony sterydowe wchodzą w interakcję ze swoistymi białkowymi receptorami cyto- plazmy. W większości przypadków hormon wydzielany przez gruczoł płciowy i transportowany do komórki oddziaływuje na te receptory bezpośrednio. W przypadku testosteronu charakterystyczne jest, że w niektórych komórkach docelowych najpierw następuje konwersja testosteronu na dwuhydrotestosteron, będący dla tych komórek właściwym hormonem. Hormon wiąże się z receptorem cytosolowym w trakcie tworzenia układu hormon-receptor. Ten układ receptorowy ulega aktywizacji forma aktywna jest stabilizowana dzięki związaniu ze sterydem. W komórkach docelowych aktywizuje się pewna liczba receptorów, wiązanych przez hormony sterydowe. Liczba receptorów może wynosić kilka tysięcy, a nawet sięgać aż 100 000 dla komórki. Liczba układów receptorowych w komórce, ich zdolność wiążąca, powinowactwo chemiczne białka i sterydu oraz szybkość dysocjacji układu — to czynniki decydujące o wielkości reakcji biologicznej na impuls hormonalny.

Leave a Reply