Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Dynamika intensywnośći siły pobudzenia

Następną cechą jest znaczna dynamika intensywności siły pobudzenia. Jak już wspomniano, różnica w r[...]

OGRZEWANIE DZIECKA - Liszaj

Jeżeli dziecko wymaga ogrzania (wcześniaki, dzieci będące w stanie zapaści), możemy je w najprostsz[...]

Odczyn rzekomozapalny

Odczyn alergiczny przejawiający się martwicą hepatocytów - odczyn rzekomozapalny. Następujące leki [...]

PRZEROST I ZANIK KOBIECYCH NARZĄDÓW RODNYCH

Już w rozdziale wstępnym wzmiankowano, że narządy płciowe kobiety mają w rozmaitych okresach jej ży[...]

Rozluźnienie więzadeł krzyżowo-macicznych

Rozluźnienie więzadeł krzyżowo-macicznych, obłych oraz pasmowatych, przypominających powięź stref z[...]

Właściwymi efektorami w obwodowych komórkach docelowych są sterydowe hormony płciowe. Podczas gdy hormony peptydowe nie muszą dla wykonania swoich czynności wnikać do komórki, a wystarcza im jedynie wiązanie ze swoistymi receptorami błony komórkowej, hormony sterydowe wnikają do komórki. Nie ustalono dotychczas, czy przejście to jest jedynie biernym transportem wynikającym z różnicy stanu skupienia czy też chodzi tu o transport aktywny.

Po przeniknięciu do komórek w narządzie docelowym hormony sterydowe wchodzą w interakcję ze swoistymi białkowymi receptorami cyto- plazmy. W większości przypadków hormon wydzielany przez gruczoł płciowy i transportowany do komórki oddziaływuje na te receptory bezpośrednio. W przypadku testosteronu charakterystyczne jest, że w niektórych komórkach docelowych najpierw następuje konwersja testosteronu na dwuhydrotestosteron, będący dla tych komórek właściwym hormonem. Hormon wiąże się z receptorem cytosolowym w trakcie tworzenia układu hormon-receptor. Ten układ receptorowy ulega aktywizacji forma aktywna jest stabilizowana dzięki związaniu ze sterydem. W komórkach docelowych aktywizuje się pewna liczba receptorów, wiązanych przez hormony sterydowe. Liczba receptorów może wynosić kilka tysięcy, a nawet sięgać aż 100 000 dla komórki. Liczba układów receptorowych w komórce, ich zdolność wiążąca, powinowactwo chemiczne białka i sterydu oraz szybkość dysocjacji układu — to czynniki decydujące o wielkości reakcji biologicznej na impuls hormonalny.

Leave a Reply