Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Części mięśnia dźwigacza odbytu

Części mięśnia dźwigacza odbytu przyczepiające się w pobliżu spojenia łonowego obejmują zatem pochw[...]

Odczyn rzekomozapalny

Odczyn alergiczny przejawiający się martwicą hepatocytów - odczyn rzekomozapalny. Następujące leki [...]

Zmodyfikowane genomy organizmów modyfikowanych technikami inżynierii genetyczne

Obecnie w wielu krajach są zorganizowane BRC jak i depozytornie mikro-organizmów (te ostatnie główn[...]

Co się tyczy patogenezy?

Co się tyczy patogenezy, to u podłoża neurogennego chromania leży zmniejszenie strzałkowego wymiaru[...]

Ciąża jajnikowa fgraviditas cvarialis}

Ciąża jajnikowa jest zjawiskiem bardzo rzadkim. Siedzibą jej jest zwykle pęcherzyk Graafa, który pę[...]

Po złamaniu kości dochodzi do wybitnie nasilonej wymiany wapnia i fosforu pomiędzy kośćmi i płynami tkankowymi a osoczem krwi. Ma wówczas miejsce żywe uwalnianie wapnia i fosforu nie tylko z miejsca złamania, ale z całego kośćca. Nie ma dowodów na to, że dowóz dużych ilości wapnia przynosi korzyść w gojeniu złamania, natomiast wiadomo, że przyjmowanie dużych dawek wapnia zwiększa wydalanie jego przez nerki i grozi kamicą nerkową. Najpewniejszym sposobem szybkiego gojenia się złamania jest dokładne nastawienie i idealne unieruchomienie odłamów przez wystarczający czas. Ten cel spełniają m. in. niektóre sposoby operacyjnego leczenia i unieruchomienia wewnętrznego z dociskiem odłamów.

Złamania kości u dzieci charakteryzują się dużą dynamiką gojenia się, dlatego sposoby leczenia złamań są bardziej zachowawcze. Młoda i znajdująca się w okresie rośnięcia kość dziecka ma duże zdolności regeneracyjne. Gojenie złamanej kości u dzieci następuje 2-3 razy szybciej z powodu skrócenia poszczególnych faz gojenia. Dlatego złamania nawet niecałkowicie nastawione leczy się zachowawczo. Leczenie operacyjne przeprowadza się w przypadkach wkleszczenia tkanek miękkich, złamań ze zwichnięciem stawów, przemieszczeń rotacyjnych, złamań z rozejściem się odłamów.

Leave a Reply