Najnowsze wpisy
You must have either the GD or iMagick extension loaded to use this library
Problem detected on file:/home/omet_poland_com_pl/omet-poland.com.pl/wp-content/uploads/13.jpg

Losowe wpisy

BUNOLOL - CHARAKTERYSTYKA

Dla wyjaśnienia różnicy w osłaniającym działaniu bunololu i propranololu na niemiarowości ouabainow[...]

Potencja seksualna - ciąg dalszy

Na ogół mężczyźni odznaczają się silniejszą potencją seksualną, w sensie częstości dążeń do kontakt[...]

Rehabilitacja Bielsko-Biała - gruntowne szkolenia

Rehabilitacja w Bielsku-Białej to gruntowne szkolenia. Zdarzają się w naszym życiu sytuacje, kiedy [...]

Torbiel pęcherzyka Graafa

W odróżnieniu od pęcherzyków znamiennych dla torbielkowatego zwyrodnienia jajnika torbiele pęcherzy[...]

Ciąża jajnikowa fgraviditas cvarialis}

Ciąża jajnikowa jest zjawiskiem bardzo rzadkim. Siedzibą jej jest zwykle pęcherzyk Graafa, który pę[...]

Z przesączonych w kłębkach jonów Ca2+ Vi wchłania się zwrotnie przez kanalik bliższy, pozostała zaś V3 przez kanalik dalszy. Parathormon pobudza wchłanianie zwrotne jonów Ca2+ w kanalikach nerkowych, głównie w dalszych. W odróżnieniu od parathormonu kalcytonina wzmaga kalcjurię. Bezpośredni wpływ witaminy D i jej aktywnych metabolitów na czynność nerek w zakresie gospodarki wapniowej nie jest dostatecznie udokumentowany, mimo że udowodniono wyraźny wpływ pobudzający l,25(OH)2D3 na wchłanianie zwrotne jonów Ca8+ w kanalikach nerkowych. Wydalanie wapnia z moczem wzmagają takie hormony, jak gli- kokortykosteroidy, tyroksyna, trijodotyronina oraz prostaglandyny grupy PGE2 i somatotropina. Kalcjuria zwiększa się również po podaniu sodu, magnezu, galaktozy i cytrynianów, przy ograniczeniu podaży fosforanów w diecie oraz w stanach kwasicy metabolicznej. Zmniejszenie kalcjurii obserwuje się w okresie wzrostowym, w ciąży, w okresie laktacji, w następstwie ograniczonej podaży wapnia lub nadmiernej podaży fosforanów w diecie.

Wśród czynników wpływających na przemianę wapniowo-fosforanową na poziomie kości należy wymienić: 1) hormony ściśle związane z gospodarką wapniowo-fosforanową (parathormon, 1,25-dihydroksycholekal- cyferol, kalcytonina}, 2) hormony o działaniu ogólnoustrojowym (gliko- kortykosteroidy, insulina, tyroksyna, trijodotyronina, hormony płciowe, hormon wzrostu), 3) czynniki wzrostu (somatomedyny, czynnik wzrostowy pochodzenia płytkowego, fibroblastycznego), 4) czynniki o działaniu miejscowym (prostaglandyny grupy PGE2, czynnik aktywujący osteokla- sty, czynniki wzrostowe pochodzenia kostnego) oraz 5) jony Cas+ i fosforanowe.

Jony Cas+ wywierają bezpośredni, lub też pośredni wpływ (oddziały- wając na wydzielanie hormonów wpływających na gospodarką wapnio- wo-fosforanową) na mineralizację kości. Zarówno jony Cai+ jak i fosforanowe pobudzają proliferację osteoblastów oraz biosyntezę macierzy kostnej (matriks). W odróżnieniu od jonów Ca2+ (działają one zarówno na tkankę kostną, jak i chrzęstną) fosforany wywierają swoje działanie głównie na tkankę kostną.

Leave a Reply