Najnowsze wpisy
You must have either the GD or iMagick extension loaded to use this library
Problem detected on file:/home/omet_poland_com_pl/omet-poland.com.pl/wp-content/uploads/19.jpg

Losowe wpisy

Części mięśnia dźwigacza odbytu

Części mięśnia dźwigacza odbytu przyczepiające się w pobliżu spojenia łonowego obejmują zatem pochw[...]

Powtarzanie w myślach pozytywnych sugestii

-9. Gdy w przyszłości będziesz chciał wprowadzić się w taki stan, przyjmiesz wygodną pozycję, zamkn[...]

CO PODWYŻSZA RYZYKO ZACHOROWANIA NA NOWOTWORY?

Istnieje również prawdopodobieństwo związku przyczynowego między znaczną zachorowalnością na raka s[...]

Skuteczna medycyna estetyczna.

Zabiegi medycyny estetycznej pozwalają na uzyskanie efektów poprawy wyglądu przy zastosowaniu mniej[...]

Szczawnica

Wymarzona miejscowość dla kuracjuszy chorujących na choroby układu oddechowego i szukających towarz[...]

Z przesączonych w kłębkach jonów Ca2+ Vi wchłania się zwrotnie przez kanalik bliższy, pozostała zaś V3 przez kanalik dalszy. Parathormon pobudza wchłanianie zwrotne jonów Ca2+ w kanalikach nerkowych, głównie w dalszych. W odróżnieniu od parathormonu kalcytonina wzmaga kalcjurię. Bezpośredni wpływ witaminy D i jej aktywnych metabolitów na czynność nerek w zakresie gospodarki wapniowej nie jest dostatecznie udokumentowany, mimo że udowodniono wyraźny wpływ pobudzający l,25(OH)2D3 na wchłanianie zwrotne jonów Ca8+ w kanalikach nerkowych. Wydalanie wapnia z moczem wzmagają takie hormony, jak gli- kokortykosteroidy, tyroksyna, trijodotyronina oraz prostaglandyny grupy PGE2 i somatotropina. Kalcjuria zwiększa się również po podaniu sodu, magnezu, galaktozy i cytrynianów, przy ograniczeniu podaży fosforanów w diecie oraz w stanach kwasicy metabolicznej. Zmniejszenie kalcjurii obserwuje się w okresie wzrostowym, w ciąży, w okresie laktacji, w następstwie ograniczonej podaży wapnia lub nadmiernej podaży fosforanów w diecie.

Wśród czynników wpływających na przemianę wapniowo-fosforanową na poziomie kości należy wymienić: 1) hormony ściśle związane z gospodarką wapniowo-fosforanową (parathormon, 1,25-dihydroksycholekal- cyferol, kalcytonina}, 2) hormony o działaniu ogólnoustrojowym (gliko- kortykosteroidy, insulina, tyroksyna, trijodotyronina, hormony płciowe, hormon wzrostu), 3) czynniki wzrostu (somatomedyny, czynnik wzrostowy pochodzenia płytkowego, fibroblastycznego), 4) czynniki o działaniu miejscowym (prostaglandyny grupy PGE2, czynnik aktywujący osteokla- sty, czynniki wzrostowe pochodzenia kostnego) oraz 5) jony Cas+ i fosforanowe.

Jony Cas+ wywierają bezpośredni, lub też pośredni wpływ (oddziały- wając na wydzielanie hormonów wpływających na gospodarką wapnio- wo-fosforanową) na mineralizację kości. Zarówno jony Cai+ jak i fosforanowe pobudzają proliferację osteoblastów oraz biosyntezę macierzy kostnej (matriks). W odróżnieniu od jonów Ca2+ (działają one zarówno na tkankę kostną, jak i chrzęstną) fosforany wywierają swoje działanie głównie na tkankę kostną.

Leave a Reply