Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Choroba morska

Zachęciłem, żeby się położyła, otworzyłem bulaj, by nie było duszno, z dwóch stron podparłem jej gł[...]

Badanie materiału pooperacyjnego

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki maci[...]

Potencja seksualna - ciąg dalszy

Na ogół mężczyźni odznaczają się silniejszą potencją seksualną, w sensie częstości dążeń do kontakt[...]

Charakterystyka współczesnej etyki seksualnej

Stąd też, rozpatrując społeczne uwarunkowania i społeczne (polityczne) ingerencje grupy w sferę sek[...]

METODY BADANIA

Badanie przedmiotowe polega na zastosowaniu pewnych metod, umożliwiających stwierdzenie stanu, wygl[...]

Obrażenia innych okolic ciała wymagały u 2 pacjentów (11,8 proc.) otwarcia jamy brzusznej i usunięcia śledziony oraz zeszycia pękniętej

Obraz kliniczny obrażenia nerki. U niektórych pacjentów występują wymioty i zatrzymanie stolca. Bardzo ważną rolę w rozpoznaniu uszkodzenia nerki przypisuje się badaniom radiologicznym, które często określają nam postać obrażenia. Zdjęcie przeglądowe może wskazać na obecność krwiaka okołonerkowego. Zasadnicze znaczenie ma jednak urografia. Zniekształcenie kielichów nerkowych, ich obkurczanie lub późniejsze wydzielanie moczu kontrastu-jącego wskazuje na pierwszą postać obrażenia nerki, czyli jej stłuczenie z pęknięciami śródmiąższowymi. Wylewanie się kontrastu poza układ kielichowo-miedniczkowy i poza obrys nerki świadczą o pęknięciu torebki nerkowej oraz kielichów – wskazując na drugą postać obrażenia. Podobny obraz występuje u pacjentów z trzecią postacią obrażenia, z tym że układ kielichowo-miedniczkowy jest zazwyczaj uciśnięty i rozepchnię- ty przez narastający moczo-krwiak, a nerka znacznie gorzej wydziela mocz kontrastujący. Całkowite oderwanie nerki wiąże się z brakiem wydzielania moczu przez nią i w tych przypadkach dużą wartość diagnostyczną ma pielografia wstępująca lub aortonefrografia.

Obraz kliniczny obrażenia nerki przedstawiony powyżej często ulega zatarciu przez objawy wynikające z obrażeń innych narządów i okolic ciała, które niejednokrotnie współistnieją [2, 3, 4, 5]. Prowadzi to do trudności diagnostycznych i komplikuje leczenie. Tym właśnie obrażeniom wielonarządowym i wielomiejscowym poświęciliśmy niniejszą pracę.

Leave a Reply