Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Niebezpieczeństwo zakażenia podczas miesiączki

Kobieta zdrowa i dobrze rozwinięta nie doznaje w czasie miesiączki żadnych wybitniejszych cierpień [...]

Przeszkody napotykane przez cząstki

Wielkość i rodzaj tej bariery zależą od właściwości błony i cząstki przenikającej. Może ją stanowić[...]

Jak dbać o linię? Część 2

Z poprawioną już o kilka centymetrów linią w pasie, czując się lekko, idziemy na daleki spacer, naj[...]

Schorzenie odbytnicy

Do wtórnego schorzenia odbytnicy dochodzi jednak dosyć późno, a więc w ostatnim zwykle jego etapie.[...]

TYŁOPOCHYLENIE I TYŁOZGIĘCIE MACICY

Pośrodkowe położenie macicy sprawia -jak już poprzednio wspomniano, że przemieszczenia jej powodują[...]

Do zakładania szwów na ranę używa się małych igieł z oczkiem lub sprężynującym uszkiem, przez które przewleka siL materiał, do szycia. Igły podczas zakładania szwów chwyta się w specjalne imadła, tzw. igłotrzymacze (ryc. 115 c). Zaopatrzone są one w dziobki z poprzecznymi nacięciami ułatwiającymi mocne uchwycenie igły, a ramiona w sprężynę rozwierającą i zamek zatrzaskowy. Igłę chwyta się imadłem ‚w odległości 1U od uszka, co ułatwia szycie i zapobiega pękaniu igły.

W celu rozwarcia obu łuków zębowych — górnego i dolnego w przypadku utrudnionego otwierania ust (szczękościsk) używa się szczęko- rozwieraczy (ryc. 115 d, e). Mogą one mieć kształt gumowego klina z poprzecznymi nacięciami lub ramion rozwieranych za pomocą śruby (typ Heister), czy też kleszczy z zamkiem zatrzaskowym (typ Roser-König). Pierwsze rozwierają zęby płynnie, drugie skokowo. Końce szczękorozwie- raczy są spłaszczone z poprzecznymi nacięciami i wprowadza się je pomiędzy zęby górne i dolne. Dla zabezpieczenia przed nagłym zamknięciem jamy ustnej przez pacjenta w czasie wykopywania zabiegów stomatologicznych, szczególnie u dzieci, używa się palca metalów e- ,g o, który wprowadza się pomiędzy zęby (ryc. 115 f).

Leave a Reply