Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Postacie gruźlicy - kontynuacja

Trzecia postać gruźlicy jajowodów polega na zajęciu przez to schorzenie otrzewnej trąbki (perisalpi[...]

Jak dbać o linię? Część 2

Z poprawioną już o kilka centymetrów linią w pasie, czując się lekko, idziemy na daleki spacer, naj[...]

Przeszkody napotykane przez cząstki

Wielkość i rodzaj tej bariery zależą od właściwości błony i cząstki przenikającej. Może ją stanowić[...]

Lek krajowy i lek z importu

Po przepisaniu nam leku (patrz: „Recepta”) kupujemy go, po czym - jeszcze przed zażyciem - informuj[...]

Ropnica

X dreszcz. Jednakże w pewnej liczbie przypadków bywa to i wówczas występuje ropienie w tkankach dot[...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply