Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Człowiek w stanie hipotermii

Gdybyś zetknął się z człowiekiem w stanie hipotermii, pamiętaj, że: 1) Nie musi być martwy, jeśli n[...]

Wyniki CAST

Kontynuowane dłużej badania z następnym lekiem przeciwarytmicznym (moricyzyna - CAST II) miały tę s[...]

Włókniaki młodzieńcze

Z przerostem migdałka gardłowego nie należy mylić włókniaka młodzieńczego, spotykanego rzadko, i to[...]

POLEKOWA HIPERURIKEMIA - ROZWINIĘCIE

W zapobieganiu temu powikłaniu zaleca się podanie dużej ilości płynów oraz alkalizację moczu. Szcze[...]

ZROSTY GUZÓW JAJNIKA - ROZWINIĘCIE

Wnętrze zropialej torbieli jajnikowej traci wyścióikę nabłonkową, a miejsce jej zajmuje tzw. błona [...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply