Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

LECZENIE ŚWIATŁEM

W położnictwie stosuje się naświetlania lampą kwarcową w celu niedopuszczenia do zmniejszenia się o[...]

PIERWSZE DOŚWIADCZENIA SEKSUALNE CZĘŚĆ 2

W tym kontekście warto także zastanowić się, jakie znaczenie dla pojęcia „pierwsze doświadczenia se[...]

Cenuroza

Budowa i rozwój. Dojrzały tasiemiec ma 40-100 cm długości, 3-5 mm szerokości i składa się z 200 - 2[...]

Charakterystyka współczesnej etyki seksualnej

Stąd też, rozpatrując społeczne uwarunkowania i społeczne (polityczne) ingerencje grupy w sferę sek[...]

Po złamaniu kości

Po złamaniu kości dochodzi do wybitnie nasilonej wymiany wapnia i fosforu pomiędzy kośćmi i płynami[...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply