Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

KOMIZM

Seksuologia społeczna się osiągnąć inaczej, jak tylko wprowadzając tematykę seksualną, i związany z[...]

Mechanizm powstawania tolerancji

Na te spośród nich, które są słabszymi immunogenami, tolerancję można wywołać nawet u dorosłych org[...]

PRZEROST I ZANIK KOBIECYCH NARZĄDÓW RODNYCH

Już w rozdziale wstępnym wzmiankowano, że narządy płciowe kobiety mają w rozmaitych okresach jej ży[...]

Stenooza kręgosłupa

Dzięki MRJ i wykazaniu obecności zdrowych krążków międzykręgowych udało się też autorom wykryć wiel[...]

POLEKOWE ZMIANY W OBRĘBIE SZKLIWA I ZĘBINY

Omawiając uszkodzenia powstające w jamie ustnej po antybiotykach, należy uwzględnić także przebarwi[...]

Preparaty glikozydów naparstnicy, choć coraz częściej zastępowane przez różne nowe leki przećiwarytmiczne, nadal znajdują zastosowanie w leczeniu niemiarowości nadkomorowych (migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowego), a czasem także komorowych, zwłaszcza tych, które przebiegają z niewydolnością lewej komory. Przy stosowaniu tej grupy leków należy jednak brać pod uwagą wzrost zapotrzebowania mięśnia serca na tlen, co może zaostrzyć niewydolność wieńcową, a nawet powodować wystąpienie nowych zaburzeń rytmu [19].

Dezlanozyd (Lanatosid C, Cedilanid). Jest on najczęściej stosowanym lekiem z grupy glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u chorych z ostrą niewydolnością lewej komory, przebiegającą z niemiarowością. Decydują o tym jego walory: względne bezpieczeństwo i dobra tolerancja. Dawka początkowa dożylna mieści się zazwyczaj w granicach 0,4-1,2 mg dla chorych uprzednio nie digitalizowanych potem 0,4 mg po 2 – 4 h zależnie od potrzeby. Działanie dezlanozydu rozpoczyna się 10 – 30 min od podania leku, przy czym maksymalne działanie uzyskuje się po 2-3 h, Pełne nasycenie glikozydami naparstnicy następuje zazwyczaj po podaniu 16 mg. Dalsze stosowanie leku może być dożylne – 0,2 – 0,4 mg dziennie lub doustne – 0,5 mg przez 2 – 3 dni.

Leave a Reply