Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

METODY BADANIA

Badanie przedmiotowe polega na zastosowaniu pewnych metod, umożliwiających stwierdzenie stanu, wygl[...]

Cenuroza

Budowa i rozwój. Dojrzały tasiemiec ma 40-100 cm długości, 3-5 mm szerokości i składa się z 200 - 2[...]

Gruźlica jamy ustnej i gardła

Gruźlica jamy ustnej i gardła jest chorobą rzadko spotykaną u dzieci. Widzimy ją raczej jako postać[...]

Potencja seksualna - ciąg dalszy

Na ogół mężczyźni odznaczają się silniejszą potencją seksualną, w sensie częstości dążeń do kontakt[...]

Wyniki CAST

Kontynuowane dłużej badania z następnym lekiem przeciwarytmicznym (moricyzyna - CAST II) miały tę s[...]

Wyniki doświadczeń in vitro świadczą o tym, że LBA hamują czynność wydzielniczą tarczycy w sposób nieswoisty, tj. nie związany z zahamowaniem cyklazy adenylowej przez te leki.

Podczas długotrwałego stosowania LBA blokują skutecznie receptory fł-adrenergiczne w aparacie przyklębuszkowym nerki. Pobudzenie tych receptorów jest związane ze zwiększeniem wydzielania re- niny przez aparat przykłębuszkowy, a ich blokada przez propranolol, oks- prenolol, metoprolol [167], praktolol [291], atenolol [2], timolol [906], alprenolol [2], bunolol [364] i acebutolol [696] objawia się zmniejszeniem wydzielania reniny i to tak znacznym, że aktywność reninowa osocza zmniejsza się o 60 – 80%. Tak znaczne zmniejszenie wytwarzania reniny przez aparat przykłębuszkowy nerki jest związane ze zmniejszeniem zawartości angiotensyny I we krwi żylnej i angiotensyny I we krwi tętniczej. Angiotensyna II jest fizjologicznym stymulatorem wytwarzania al- dosteronu przez korę nadnerczy. Nic więc dziwnego, że długotrwałe podawanie LBA jest również związane ze zmniejszeniem stężenia aldosteronu we krwi.

Pośrednie zahamowanie wytwarzania aldosteronu przez LBA jest słabiej wyrażone, niż zahamowanie wytwarzania reniny, co tłumaczy się zwiększeniem zawartości K+ we krwi. Jony K+ co prawda hamują wytwarzanie reniny, lecz pobudzają wytwarzanie aldosteronu.

Leave a Reply