Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Toiulosis

Toiulosis — schorzenie wywołane przez grzyb Tomlopsis neolormans, rzadko występuje w naszym klimaci[...]

Przewlekły nieżyt gardła

Przewlekły nieżyt gardła. U dzieci i niemowląt spostrzegamy prawie wyłącznie przewlekły nieżyt gard[...]

GENETYCZNA DETERMINACJA PŁCI

U człowieka, podobnie jak u innych ssaków, działa genetyczny mechanizm determinacji płci - XX/XY. N[...]

Szwedzki system wychowania seksualnego

W ostatnich latach zauważa się także w szwedzkim systemie wychowania seksualnego poważną zmianę w n[...]

ZAMARTWICA PŁODU

Jakkolwiek liczenie bólów porodowych może do pewnego stopnia oddawać usługi w rokowaniu co do przeb[...]

Wyniki doświadczeń in vitro świadczą o tym, że LBA hamują czynność wydzielniczą tarczycy w sposób nieswoisty, tj. nie związany z zahamowaniem cyklazy adenylowej przez te leki.

Podczas długotrwałego stosowania LBA blokują skutecznie receptory fł-adrenergiczne w aparacie przyklębuszkowym nerki. Pobudzenie tych receptorów jest związane ze zwiększeniem wydzielania re- niny przez aparat przykłębuszkowy, a ich blokada przez propranolol, oks- prenolol, metoprolol [167], praktolol [291], atenolol [2], timolol [906], alprenolol [2], bunolol [364] i acebutolol [696] objawia się zmniejszeniem wydzielania reniny i to tak znacznym, że aktywność reninowa osocza zmniejsza się o 60 – 80%. Tak znaczne zmniejszenie wytwarzania reniny przez aparat przykłębuszkowy nerki jest związane ze zmniejszeniem zawartości angiotensyny I we krwi żylnej i angiotensyny I we krwi tętniczej. Angiotensyna II jest fizjologicznym stymulatorem wytwarzania al- dosteronu przez korę nadnerczy. Nic więc dziwnego, że długotrwałe podawanie LBA jest również związane ze zmniejszeniem stężenia aldosteronu we krwi.

Pośrednie zahamowanie wytwarzania aldosteronu przez LBA jest słabiej wyrażone, niż zahamowanie wytwarzania reniny, co tłumaczy się zwiększeniem zawartości K+ we krwi. Jony K+ co prawda hamują wytwarzanie reniny, lecz pobudzają wytwarzanie aldosteronu.

Leave a Reply