Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Początkowy rozwój jaja i błon płodowych

Bezpośrednich obserwacji zjawisk związanych z zapłodnieniem jajka oraz początkowego jego rozwoju, t[...]

Żolądź łechtaczki

Żolądź łechtaczki jest pokryta nabłonkiem wielowarstwowym płaskim i wielkością nie przewyższa ziarn[...]

Nazewnictwo mięśniaków podśluzowych

Jeśli mięśnjówka ta wzrasta równomiernie razem z guzem, mięśniak pozostanie śród- ściennym, mimo że[...]

Przewlekły nieżyt jamy nosowo-gardłowej

Objawowo dobre wyniki w ostrych nieżytach uzyskujemy zakrapianiem do nosa (choremu w pozycji leżące[...]

BIOSYNTEZA PROGESTERONU W JAJNIKU I ŁOŻYSKU

Biogeneza jajnikowa hormonów steroidowych odbywa się w pęcherzyku jajnikowym (Graafa), ciałku żółty[...]

Kamptokormia (camptocormia) opisywana już w 1837 roku przez Brodiego, stanowi szczególną postać histerii, spotykaną zazwyczaj wśród neurotycznych poborowych oraz u osób starających się o rentę, odszkodowanie za wypadek w pracy itp. Wiek chorych mieści się w granicach 18-35 lat, a są nimi głównie mężczyźni. Choroba objawia się silnym pochyleniem tułowia do przodu bólami lędźwiowego odcinka kręgosłupa (ból krzyża o podłożu psychicznym).

Do przybrania typowej dla tej choroby postawy ciała dochodzi zazwyczaj po jakimś (często zupełnie banalnym) urazie. Jest rzeczą ciekawą, że niektórym pacjentom, o ograniczonej umysłowości, choroba po prostu się udziela, przeto w ich leczeniu najważniejsza jest izolacja od pierwowzoru.

Nierzadko chorzy są niesłusznie podejrzewani o symulację, podczas gdy w rzeczywistości może u nich występować konwersyjna histeria, którą wywołuje niemożność przystosowania się np. do wojskowego drylu (w okresie rekruckim) lub do pracy fizycznej w przemyśle w początkowym jej okresie.

Badanie kliniczne w przypadku kamptokormii, poza silnym pochyleniem tułowia do przodu w pozycji stojącej (postawa antropoidalna), nie wykazuje żadnych odchyleń od normy.

Leave a Reply