Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Upośledzenie czynności nadnerczy

Szczegóły kliniczne takiego schorzenia mogą być rozmaite. W okresie dojrzałości płciowej zmiany w c[...]

Krąg czynnośći rozmnażania

Eksperyment ten zawiera w sobie jeszcze jeden argument wskazujący na to, że napięcie seksualne, aby[...]

Podstawa żywotności intelektualnej i witalnej u starszych osób

Krótko mówiąc - ci pierwsi żyją lepiej. Ruch ma również korzystny wpływ na przysadkę i nadnercza. S[...]

Anginy białe

Anginy białe. Jeśli wysięk z wydzielającym się włóknikiem ogranicza się tylko do krypt migdałków, w[...]

Wpływ przysadki na różnicowanie narządów płciowych

Jost (1954) badał również wpływ przysadki na różnicowanie płciowe. Stwierdził on, że u zdekapitowan[...]

Budowa i rozwój. Dojrzały tasiemiec ma 40-100 cm długości, 3-5 mm szerokości i składa się z 200 – 250 członów. Gruszkowaty skoleks ma 0,8 mm średnicy, cztery mięsiste przyssawki i ryjek uzbrojony w 22-32 haki ułożone w dwóch wieńcach: większe (150-170 |am długości) i mniejsze (90-130 pm). Proglotydy herma- frodytyczne pojawiają się w odległości 10-18 cm za skoleksem, co odpowiada w przybliżeniu 126 kolejnemu proglotydowi ich długość przewyższa szerokość. Ogólny schemat budowy układu rozrodczego przypomina Taenia saginata. Zatoki płciowe niewielkie, nieregularnie naprzemianległe. Pęcherzyków jądrowych jest ok. 200. Proglotydy maciczne osiągają wymiary 6-11 x 3-4 mm. Odgałęzienia boczne macicy występują w zmiennej liczbie 9-26. Wydalane z kałem psa proglotydy uwalniają przez pęknięcie jaja inwazyjne, którymi zarażają się żywiciele pośredni – najczęściej owce. Cenury osiedlają się u nich w mózgu (zwłaszcza komory mózgu i przestrzeń podpajęczynówkowa) lub rdzeniu kręgowym, gdzie po upływie 2-3 mies. osiągają pełny rozwój i stają się inwazyjne dla żywiciela ostatecznego. Cenur cechuje się zdolnością do rozmnażania bezpłciowego wegetatywnego przez swoiste pączkowanie wewnętrznej, twórczej wyściółki pęcherza, która wytwarza protosko- leksy zjedzone, np. przez psa, rosną w jego jelicie cienkim, osiągając dojrzałość po upływie 8-72 dni od chwili zarażenia. Długość okresu dojrzewania zależy od wieku psa u młodego trwa krócej, u starszego dłużej.

Chorobotwórczość. Cenuroza (coenurosis) przebiega jako zapalenie opon mó-zgowych lub daje objawy guza mózgu z zaburzeniami równowagi oraz porażeniami niejednokrotnie kończącymi się śmiercią.

Wykrywanie i zwalczanie. Patrz E. granulosus. Ecliinococcus granulosus (Batsch, 1786) Rudolphi, 1805 – Tasiemiec bąblowcowy

Występowanie. Tasiemiec pasożytujący w postaci dojrzałej w jelicie cienkim psa, wilka, lisa, szakala, dingo, likaona, kojota, hieny, jenota niemal na całym świe- cie. Występuje także u kotowatych, nie osiągając dojrzałości płciowej. Liczba żywicieli pośrednich tego tasiemca jest znaczna i obejmuje, oprócz człowieka, wiele gatunków i podgatunków Bovidae (owca, koza, bydło), Cervidae, Camelidae (żyrafa, wielbłąd), Suisidae (Świnia, koń, muł, osioł, królik i zając), Primates (człowiek, lemur, makak), a także torbacze.

Leave a Reply