Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

WRZODY TRAWIENNE CZĘŚĆ 3

Zdaniem wielu autorów indometacyna nie wykazuje większej skuteczności w leczeniu gpp niż kwas acety[...]

Hipotermia

Po przebiegnięciu 3 mil (odpowiednią konkurencją w Europie jest bieg na 5 km - przyp. tłum.) temper[...]

Niespecyficzne i społeczne aspekty zachowania seksualnego zwierząt

Zachowanie seksualne spełnia u niektórych gatunków, oprócz swej roli specyficznej, także niespecyfi[...]

MIĘŚNIAKI MAGICY

Mięśniaki macicy są nowotworami łagodnymi, rozwijającymi się z mięśni gładkich trzonu macicy, w rza[...]

DZIAŁANIE BIOLOGICZNE ALDOSTREONU

Poznanie roli układu renina-angiotensyna w gospodarce wodno-elektroli- lowej i równowadze kwasowo-z[...]

Dla wyjaśnienia różnicy w osłaniającym działaniu bunololu i propranololu na niemiarowości ouabainowe Kapłan i wsp. [519a] badali wpływ obu LBA na izolowany nerw kulszowy żaby, który jest modelem świadczącym o działaniu znieczulającym miejscowo badanego leku. Okazało się, że bunolol w tym modelu doświadczalnym podany w dużych stężeniach w niewielkim tylko stopniu, przeciwnie niż propranolol, hamował potencjały elektryczne nerwu kulszowego. Świadczy to o jego nikłych właściwościach znieczulających miejscowo. Na podstawie tych wyników badań autorzy sugerują, że bunolol może być lekiem o działaniu przeciwarytmicz- nym w niemiarowościach typu adrenergicznego, w których wykorzystane zostaną jego właściwości |3-adrenolityczne.

Bunolol po podaniu doustnym jest w całości absorbowany i metabolizowany w wątrobie, przy czym jego metabolity są tak samo aktywne, jak związek macierzysty [591]. Okres półtrwania L-bunololu po podaniu doustnym jest znacznie dłuższy niż propranololu, a działanie farmakologiczne utrzymuje się 4-krotnie dłużej niż propranololu [216].

Silne właściwości (ł-adrenolityczne bunololu, długi okres półtrwania, przedłużony czas działania po doustnym podaniu pojedynczej dawki stwarzają teoretyczne podstawy i dogodne warunki do klinicznego zastosowania tego LBA w chorobie niedokrwiennej serca, niemiarowościach napadowych i częstoskurczu powysiłkowym.

Leave a Reply