Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Zakres zaopatrzenia ortopedycznego

Struktura wieku osób niepełnosprawnych w 1987 r. kształtowała się następująco: 30% inwalidów nie pr[...]

Torbiel pęcherzyka Graafa

W odróżnieniu od pęcherzyków znamiennych dla torbielkowatego zwyrodnienia jajnika torbiele pęcherzy[...]

Zmodyfikowane genomy organizmów modyfikowanych technikami inżynierii genetyczne

Obecnie w wielu krajach są zorganizowane BRC jak i depozytornie mikro-organizmów (te ostatnie główn[...]

Ochraniacze zakładane do wnętrza macicy

Grupa przyrządów, w której skład wchodzą ochraniacze zakładane do wnętrza macicy i do kanału szyjki[...]

Rozpoznanie choroby grypy w okresie epidemii

Rozpoznanie choroby w okresie epidemii nie nastręcza zwykle trudności. Trudniej jest natomiast niek[...]

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki macicy, który, gdy jest regularnie wykonywany, pozwala wcześnie uchwycić wszelkie nieprawidłowości. Bardzo istotnym badaniem jest biopsja aspiracyjna cienkoiglowa. Przy użyciu cienkiej igły (0,7 – 0,9 mm) połączonej ze strzykawką nakłuwa się podejrzany guzek i pod wpływem wytworzonego w strzykawce podciśnienia, zasysa komórki do badania. Zabieg jest szybki i nieobciążający dla pacjenta. Oceny materiału cytologicznego dokonuje dobrze wyszkolony i doświadczony histopatolog. Szczególne znaczenie ma badanie śródoperacyjne (tzw. intra). Podczas zabiegu operacyjnego pobierany jest fragment guza, badany od razu mikroskopowo. Od wyniku badania zależy dalsza część zabiegu. I tu histopatolog, w cieniu lekarzy innych specjalności, musi szybko podjąć często bardzo trudną decyzję diagnostyczną określającą rozległość zabiegu.

Decyzja ta jest ostatecznie weryfikowana w badaniu materiału pooperacyjnego i może się zdarzyć, że okaże się konieczna ponowna operacja z poszerzeniem zakresu usunięcia tkanek.

W diagnostyce onkologicznej coraz większą rolę odgrywają tzw. markery nowotworowe. Są to specyficzne białka wytwarzane przez komórki nowotworowe. Białka te, będąc często elementem struktury komórek, mogą być wykorzystywane w badaniu histopatologicznym (im- munomorfologicznym) badanej tkanki w celu uściślenia ostatecznego rozpoznania. Wykrywane we krwi pacjenta są pomocne we wczesnym rozpoznaniu nowotworu lub umożliwiają monitorowanie leczenia (ponowny wzrost poziomu markera może świadczyć o nawrocie choroby i konieczności intensywniejszego leczenia). Zastosowanie tego badania ograniczone jest do niektórych nowotworów.

Leave a Reply