Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

KETAMINA - DALSZY OPIS

Ketamina może powodować śródoperacyjnie wystąpienie stanu katato- nicznego lub pobudzenia ruchowego[...]

DZIAŁANIE LBA NA MIĘSIEŃ SERCOWY CZĘŚĆ 2

Powyższe ogólne stwierdzenia są udokumentowane licznymi pracami doświadczalno-khnicznymi prowadzony[...]

Fizjologia zapłodnienia część 2

Pewne znaczenie dla zachowania sprawności seksualnej ma także regularny „trening” aparatu psychosek[...]

Powtarzanie w myślach pozytywnych sugestii

-9. Gdy w przyszłości będziesz chciał wprowadzić się w taki stan, przyjmiesz wygodną pozycję, zamkn[...]

Wewnątrzjądrowy transport androgenów

Z endokrynnego poziomu jąder androgeny są transportowane do cewek nasiennych, gdzie współuczestnicz[...]

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki macicy, który, gdy jest regularnie wykonywany, pozwala wcześnie uchwycić wszelkie nieprawidłowości. Bardzo istotnym badaniem jest biopsja aspiracyjna cienkoiglowa. Przy użyciu cienkiej igły (0,7 – 0,9 mm) połączonej ze strzykawką nakłuwa się podejrzany guzek i pod wpływem wytworzonego w strzykawce podciśnienia, zasysa komórki do badania. Zabieg jest szybki i nieobciążający dla pacjenta. Oceny materiału cytologicznego dokonuje dobrze wyszkolony i doświadczony histopatolog. Szczególne znaczenie ma badanie śródoperacyjne (tzw. intra). Podczas zabiegu operacyjnego pobierany jest fragment guza, badany od razu mikroskopowo. Od wyniku badania zależy dalsza część zabiegu. I tu histopatolog, w cieniu lekarzy innych specjalności, musi szybko podjąć często bardzo trudną decyzję diagnostyczną określającą rozległość zabiegu.

Decyzja ta jest ostatecznie weryfikowana w badaniu materiału pooperacyjnego i może się zdarzyć, że okaże się konieczna ponowna operacja z poszerzeniem zakresu usunięcia tkanek.

W diagnostyce onkologicznej coraz większą rolę odgrywają tzw. markery nowotworowe. Są to specyficzne białka wytwarzane przez komórki nowotworowe. Białka te, będąc często elementem struktury komórek, mogą być wykorzystywane w badaniu histopatologicznym (im- munomorfologicznym) badanej tkanki w celu uściślenia ostatecznego rozpoznania. Wykrywane we krwi pacjenta są pomocne we wczesnym rozpoznaniu nowotworu lub umożliwiają monitorowanie leczenia (ponowny wzrost poziomu markera może świadczyć o nawrocie choroby i konieczności intensywniejszego leczenia). Zastosowanie tego badania ograniczone jest do niektórych nowotworów.

Leave a Reply