Najnowsze wpisy

Losowe wpisy

Endometriosis macicy

Endometriosis macicy znamionuje się równomiernym powiększeniem całego narządu, który jednak nigdy p[...]

Toiulosis

Toiulosis — schorzenie wywołane przez grzyb Tomlopsis neolormans, rzadko występuje w naszym klimaci[...]

Nieżyt zanikowy nosa

Nazwa choroby określa jej charakter. Jest to ścieńczenie błony śluzowej nosa i jamy nosowo-gardłowej[...]

BUNOLOL - CHARAKTERYSTYKA

Dla wyjaśnienia różnicy w osłaniającym działaniu bunololu i propranololu na niemiarowości ouabainow[...]

Więzadła krzyżowo-biodrowe

Więzadła krzyżowo-biodrowe pozostają jednak w związku nie tylko z macicą, ale także otaczają prostn[...]

Niektóre z tych zabiegów są wyjątkowo proste i bezbolesne, jak np. wymaz cytologiczny z szyjki macicy, który, gdy jest regularnie wykonywany, pozwala wcześnie uchwycić wszelkie nieprawidłowości. Bardzo istotnym badaniem jest biopsja aspiracyjna cienkoiglowa. Przy użyciu cienkiej igły (0,7 – 0,9 mm) połączonej ze strzykawką nakłuwa się podejrzany guzek i pod wpływem wytworzonego w strzykawce podciśnienia, zasysa komórki do badania. Zabieg jest szybki i nieobciążający dla pacjenta. Oceny materiału cytologicznego dokonuje dobrze wyszkolony i doświadczony histopatolog. Szczególne znaczenie ma badanie śródoperacyjne (tzw. intra). Podczas zabiegu operacyjnego pobierany jest fragment guza, badany od razu mikroskopowo. Od wyniku badania zależy dalsza część zabiegu. I tu histopatolog, w cieniu lekarzy innych specjalności, musi szybko podjąć często bardzo trudną decyzję diagnostyczną określającą rozległość zabiegu.

Decyzja ta jest ostatecznie weryfikowana w badaniu materiału pooperacyjnego i może się zdarzyć, że okaże się konieczna ponowna operacja z poszerzeniem zakresu usunięcia tkanek.

W diagnostyce onkologicznej coraz większą rolę odgrywają tzw. markery nowotworowe. Są to specyficzne białka wytwarzane przez komórki nowotworowe. Białka te, będąc często elementem struktury komórek, mogą być wykorzystywane w badaniu histopatologicznym (im- munomorfologicznym) badanej tkanki w celu uściślenia ostatecznego rozpoznania. Wykrywane we krwi pacjenta są pomocne we wczesnym rozpoznaniu nowotworu lub umożliwiają monitorowanie leczenia (ponowny wzrost poziomu markera może świadczyć o nawrocie choroby i konieczności intensywniejszego leczenia). Zastosowanie tego badania ograniczone jest do niektórych nowotworów.

Leave a Reply